kanli bir masalla sulanmış çiçeklerimiz. Oksijenle fotosentez yapmış kişiliklerimiz . kitaplarin arasında fosilleşmiş belleklerimiz .bir damlanin bir tonluk basıncı gibi bitmiş hayallerimiz . Öldürmüşler bahçede nedensizce duran papatyalarimizi .daha koklerimiz uzaya varmadan kesmisler .Gözünden düşecek bir damlayla canlanacak ;bir tohum bıraktın nedensizce arkanda .
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta