Bismillah De Şiiri - Bülent Said Ergün

Bir esrar-ı ezelidir dilimde çınlayan ses,
Her varlığın kalbinden duyulan mukaddes nefes:
"Bismillah" der dağlar, taşlar, bülbüller nebatat,
Bu manalı kelam ile huzur bulur kâinat.

Bir seyyah idim gark olmuş meçhule, zulmete,
Her mahluk bir asker gibi boyun eğmiş rabbine.
Aciz kaldım bu dalgalı, uçsuz bucaksız çölde,
"Bismillah" bir şefkat eli oldu tuttu elimden.

Şu kâinat bir ziyafet, devr-i daim bir saray,
Müzeyyen hep kıymetli taçla yıldız ile ay.
Cümle nimet birer mektup, birer hediye-i Rahman,
Mün'im-i Hakiki'yi andım geçtim kendimden.

Mana-yı harfiyle bak, her şey O'nu zikreder,
Kendi namına bakan, gaflet ile mahvolur gider.
Sen O'nun adına tut, O'nun namına uzat el,
Mevcudat ile Bismillah de sende ey insan.