Neleri unutmuyor ki insan..
Ne ölümler görüyor..
Ne gidişler, ne bitişler..
Ama birtanesi..
Ne kendini unutturuyor..
Ne de onu unutmaya zaman kalıyor!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Çok güzel bir anlatım olmuş..Tebrikler..!
sevgiile kalın ..!
ömer faruk toydemir
Tüm unutulanları unutturanda kalmak..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta