İnsanlar bir çiçeğin polenleri gibiydi
Hepsi hepsi gibi eşsiz ve milyonca hücre
Bir bakarsın bir işe yaramaz yalın hali
O eşsizlik olamadı birlikten öte
Yalnızlık ne demek ola ki
Gül dikenleri olmadan yaşayabilir mi ki
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta