İnsanların yüzlerine dahi bakmıyordu
Zihninde sebepsizce yer edinmesinler diye
İşyerinde diyaloğlardan olağanca kaçınıyor
Yeni bir günü daha bitirmek istiyordu sessizce
O denli ıssızlaşmış ve yorgundu yaşama karşı
Bir tek o güzel kadının aklında gezinmesi
Rahatsız etmiyordu zihnini
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta