Biri Gerçek Üç Güneş Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Bu sabah; şu bulutlar zapt etti güneşi.
Şu alacalı gri bulutlar.

Görün bakın dostlar!
Kim ne dedi? Kim üstlendi?

Biri zapt etti;
Öteki gem vuracağım dedi.
Sanki sömürgesi birinin;
Kölesi ötekinin.
Halbuki o yaşamın pınarıydı.

Dostlar, duygularla yürümüyor bu tekne.
Hem güneşe hem yere;
Ona bilimden bir kürek gerek. Bilimden!
Demirden de öte.

Dedim bulutlara uslanın artık!
Dağıtın şu deli gönlünüzü.
Rahat bırakın güneşimizi.
Yerde bekleniyorsunuz artık.

Bir inin hele;
Çıkarsınız göğün katlarına sonra;
Aklın sağlam yolunda.

Gelin; hepinize yer var bu bahçede.
Sizsiz açmaz nar çiçekleri.
Ötmez ne kara ne çil bakal.
Öğrenin hele bir çapayı; dalından koparmayı.
Bakın sevecekler sizi o zaman.

Düşünürüm her bir an;
Çuha çiçeği ve karınca; arılar arka sırada.
Gelin siz de katılın bu yola.

Güneş gelmez elbet, gönderir çocuklarını;
Sofrayı burada kurmaya.

Yeter dostlar yeter;
Yere inmeye bekleniyorsunuz artık.