Sana bakınca
bir şey değişiyor içimde.
Dünya değil.
Ben.
Masada iki bardak var.
Aramızda
ince bir mesafe.
Ama mesafeler
bazen yakınlığın başka adıdır.
Gözlerin gözlerime yaklaşınca
zaman yavaşlıyor.
Bir şey söylemiyoruz.
Zaten gerek yok.
Çünkü bazı aşklar Aşk,
kelimeleri sevmez.
Sessizce büyür.
Aşk
Bilinçte Bir Yakınlık
Sana baktığımda
ilk değişen şey kalbim değil,
düşüncem oluyor.
Sanki zihnimdeki kelimeler
yerlerini yeniden düzenliyor.
Bir cümle kurulacak da
henüz tamamlanmamış gibi.
İnsan bazen
başka bir insanın varlığında
kendi bilincini daha dikkatli yaşar.
Senin yanında
tam olarak böyle oluyorum.
Bir bakışın
uzun bir paragraf gibi.
Bir sessizliğin
derin bir kitap.
Omzun omzuma yaklaşırken
bunu arzu diye adlandırmak kolay olurdu.
Ama bu daha çok
iki düşüncenin
aynı ritimde nefes alması gibi.
O anlarda
zaman yalnızca geçmez;
incelir.
Ve ben fark ediyorum Aşk:
Aşkın en yoğun hâli
bazen kalpte değil,
bilincin en ince yerinde doğar.
Orada
dokunmak bile
bir fikir kadar zarif olur.
Ve insan
başka bir insana yaklaşırken
yalnızca bedenini değil,
bütün iç dünyasını
yavaşça açar.
Aşk
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!