Biraz Karışık... Şiiri - Efsun Aydın

Bir gidiş yeni bir başlangıcın sonu aslında,
Keşmekeş dünyanın tek bir bireyi olmak / adına ayrı bir çekicilik veriyor,
Zaten insan olmanın en güzel ödülü ayakta durabilmekte saklı...
Bir insan gidiyorken bilinmeyene doğru zamana yenikse eğer,
Ve sadece sana doğru koşuyorsa en uzağına karşı,
Bu gidiş aslında yakışmaz insan olana...

Önce İnsan ol insan derken; sana birşeyler verdiyse karşında ki ve umursamazca alıyorsa bunları en ukala haliyle,
Arkana dönüp bakmadan çıkıp giderken o en bildik savunmasız halinle,
Yaklaşamazken yakınına bile...
Durup düşüneceksin birkere, sonra birkere daha ve birkere daha...
En son karar yine kendinde saklı!

Yaa hep e ya da hiç e doğru yol almak,
En zoruysa karar almak elbet.

Ben hep karar almaya zorlandım ki bu da irademi zayıflattı onunlayken...
Şimdi kendimden emin sadece ve sadece değer verene verilecek değerler biriktiriyorum kendimde,
Paylaşım ancak paylaşılmaktan zevk alınacak kişide saklı ve onu koruyabilmekte...
Eğer başarılamamışsa, onda bir suçlu aramak ya da bir tuzak aramak yerine bu oyunda neden vardın sorusunun yanıtını yine kendinde bulmak gerek elbet!

Sonrasındaysa dimdik, kendinden emin, mutlu edecek insana doğru bir adım daha yaklaştığını düşünerek huzur dolacaksın.

En doyumlu olacağın andaysa varlığına birkez daha şükr'edeceksin ve bunu sağlayan insanlara kerelerce minnet duyacaksın...

Kalbini kırana, üzene, çekip gidene inat yeni bir başlangıcın as kahramanı olacaksın.
Eskiye özlem mazınde kalacak...

Mutlu olmak yalnız zeki insanların kendine verdiği bir ödüldür;
Birtek mutlu edense, belki de o şahısa adanan hayatının yokolup gidişinin ardından bakan ve ağlayan bir kişi olup çıkmaktır.