Bıraktım. Şiiri - Günay Bozkuş 2

Terk ettim yüreğimi yalnızlar rıhtımında,
Matemime eş diye geceleri bıraktım.
Yarım kalmış ömrümün eksik hikâyesinden
Satırlarda gizlenmiş heceleri bıraktım.

Vadesi bozulmamış dertlerimi çağırdım,
Çileye müptelaydım; açtım, kördüm, sağırdım.
Tacı, tahtı terk edip “Hiçim!” diye bağırdım,
Ayağımın altında niceleri bıraktım.

Nakış nakış ruhuma işledim her hâlini,
Kör olmuştu gözlerim, görmedim emsalini.
Resmedip zirvelere işlerken hayalini,
Düştümse de ardımda yüceleri bıraktım.

Tedirgindim, ürkektim; seyrettim hep uzaktan.
“Dedim, vardır bir hayır; ne geliyorsa Hakk’tan.”
Tufanlarda denendim, geçtim binbir tuzaktan,
Tutuştum ateşinden, şuleleri bıraktım.

Aynadaki hâlime ondandır boş bakışım,
Buzdağından mabede umutsuz yakarışım.
Felek denen dev ile oldu benim yarışım,
Yokluklarda sınandım, payeleri bıraktım.