Çok takmayacaksın bulut gözlerinin gece mesaisini,
İçinden onu söküp attığını unutmayacaksın.
Elinde kalem, gecen de hüzün olmayacak.
Boş sayfaları, boş insanlarla doldurmayacaksın.
Gözyaşın, saçların, bedenin dökülüyorsa yerlere,
Düştüğü yerden tohumlanacak sevgiler seçeceksin kendine.
“Asrın hatası” demeyeceksin yaşadığın bir “aşkın hatasına”
Bir günde aşık olup, bin yıllık sevgi yükleyeceksin beynine.
Onu görünce için akacak ta yüreğine kadar.
Hissedemiyorsan içinde, sindirmeye çalışmayacaksın yüreğine.
Gözlerinde ki aleve eş değer olacak sevgin,
İçini yaktıkça, yakacaksın tüm dünyayı uğruna…
Çok takmayacaksın aslında, sevilmediğin aşk dünyasını,
Sevemiyorsan bırakacaksın yüreğini, kaderin “şair” ellerine.
Kayıt Tarihi : 14.07.2011 01:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!