Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
k u t l a r ı m
değerli dost yürek seni, Çiniler diyarı KÜTAHYA isimli grubumuza davet ediyorum katılımın onur verecek
A CANCAZIM;
İNSAN UNUTTUM DEDİĞİNE HİÇ ŞİİR YAZAR MI?
MADEM GÖNLÜM SENSİZ DEDİN BAŞLANGIÇTA,
PEKİ YÜREĞİNİ ATEŞE ATINCA NEDEN O DA BERABER YANIYOR ONU DA ANLAYAMADIM..
DEMEKKİ BENİM DAHA ÇOK ÇALIŞMAM LAZIM BU ŞİİR DENEN MUAMMAYA..
Meydan Mahallesinden Deli Poyraz..
sadece komik diyebiliyorum bu şiirinize(şiirse) zaten sizde gülmüşsünüz...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta