Bir Zevk Meselesi Şiiri - Sadece Nozura

Bir adam vardı
Engin yüreğiminin denizinde saklı inci
Sandım ki saklı incim hissettiğimdeydi
Kaybolmuşum incimin hoyrat sularında
Savrulmuşum bir toz tanesi kadar görünmeden
Gönül denizi derin değildi hissettiğim kadar
Bir yerden tanıdık ruhlu adam
Ruhumu ruhuna verdiğimden
Bir belaydın sanki kalu bela dan kalan
Bir aşktı özü sarmaşık olan
Sardı sarmaladı fani dünyanın geçici etini
Sevdi toprak olanı su olanı
Hayat veren parçama giden yoldu
Ölümlülüğünde ölümsüz gibi yürüdüğü
Varmak uğruna ruhlarımızı sattığı
Titredim annesiz bir yavru kedi misali
Zevk değildi sebebi nedeni
Korkmuştu ruhu anlatan beden
Zırhsız kalmıştı bir başına karanlıkta
Gözün gördüğü canavar nerede?
Hissettim bedenime değerken emilen ruhu
Ten ölümlüydü ruhum da mı?
Şimdi hangi denizde aramalıyım kendimi?
İnciyi buldum da
Kaybettim sedefini.