Bir Yangın Var Şiiri - Damar Adam Serdar ...

Bir yangın var
yüreğimin en ortasında..
Öyle çok sevdim ki seni..
Gözlerinle yaktığın ateşi,
göz yaşlarım söndüremedi..
Hani hep derdim ya sana,
yaşamakta ölmekte
seninle güzel diye..
Sessizim artık susuyorum..
Unutmaya başladım yazdıklarımı..
Yüreğimden kaleme,
ve kalemden satırlara
dökülen her ne varsa..

İşte yine sensiz bir gece..
Karanlığın gölgesindeki hayalinle,
gözlerin gülümsüyor yine..
Derin bir boşluk var içimde..
Yüreğim darmadağın...
Tutamıyorum kendimi..
Engel olamıyorum,
durduramıyorum göz yaşlarımı..
Ellerim..
Yüreğim..
Beynim..
Ve aklım beni çoktan terketti..
Şimdi geride bıraktığın
yaralı bir kalbin,
enkazı altında kayboluyorum..
Ve sen yine yoksun,
ve sen hâla görmüyorsun beni..

Bir gün bitermi dersin bu hasret..
Bir gün çıkıp gelirmisin ansızın..
Ve bir gün yine,
yeniden tutarmısın ellerimi..
Yüreğinle dokunurmusun gözlerime..
Ölesiye özlediğim o iki cümleyi..
Beni sevdiğini
söylermisin eskisi gibi..
Bilsen öyle özledimki seni..
Gözlerimi yaşlara,
gönlümü yas'lara boğan kadın (Adam)..
Ömrüme hüzünleri bırakıp gittin..
Söylesene mutlumusun,
mutlumusun şimdi..

Hatırlıyormusun..
Hani hep sorardın ya,
beni seviyormusun diye..
Duygularımın en duygusal yanı..
Şimdi ben susayım da,
satırlarım anlatsın sana..
Bir yangın var
yüreğimin en ortasında..
Öyle çok sevdimki seni..
Gözlerinle yaktığın ateşi,
göz yaşlarım söndüremedi..