Ey gönlümün güvercini
Günüme doğan güneşim
Günahımı örten gecem
Nasıl ki gözündeki bin dert yanar ufka dalarken
Hudutsuz kere dert damlar yüreğime gözlerinden
İçindeki sızı duyulur ta derinden
Ruhuma işler yakarışın dünyaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta