Herşey sanıyoruz ki her zaman olduğu gibi devam edecek. Karanlığın kör saatinde uyuyacağım , güneşin doğuşunun kaç saat sonrası ardından uyanacağım. Olmuyor bazen işte öyle. Karanlık aydınlığa dönerken uyuya kalıyorum kimi zaman. Kimi zaman ise ; gün ağırırken iniyor gözlerime perde. Belki de en çok üzgün olduğum zamanlarda yummak istiyorum kirpiklerimi. Sımsıkı hemde ...
Çoğu zaman uyanmak istemiyorum. Bazense hemen sabah olsun istiyorum. Hayallerimde sarılıyorum sana yine özlem dolu. Sonra yan yana gelince huzursuz , sorunlu hallerimiz çıkıyor açığa. Niye diyorum niye , ama bile bile ladesi çoktan demiştim kalbime. Unutuyorum aniden öfkem sevgime , sevgim nefretime karışıyor işte oracıkta. Bilinmez bir durumda sadece bakıyorum göğe. Hâlâ içimde bir umutla...
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta