"yine düşüyor ipek mendil
bir yeşildir
sızıyor yine
güneşin
dudağının
kenarından
Uğur Balcıoğlu"
bir tebessüm de yeterdi yorgun argın
dünyanın tedirgin dönüşüne
içinde salınan bir şeyler
kuşlar içinde
balıklar ve deniz geçerken evlerden
kadınlar odalardan ve pencereden gökyüzü
bir kalem yeterdi hüzne
ama bir şey kopar hissedersin
kesilir nehrin kokusu
ağaç solduğunda
deniz yağar gözlerine
yarım kalır kış
uykular haram
ki
gözden düşüyor biliyorum
sarı yaprak
çiçekten oyası düşüyor aşkın
sen düşüyorsun
ve ben yarım
büküyor boynunu bir dal karanfil
sudaki kedere
ellerim üşüyor anlıyorum
kapıları kapandı göklerin
"düşüyor ipek mendil"
yokluğuna
beşocakikibinyirmibir&istanbul
Nazan YinançKayıt Tarihi : 5.1.2021 18:31:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Zemheri" yaklaşırken
Kış, yaprakları "düşen birer yeşil mendil" gibi toprağa
Taşırken;
Hazandan hüzne doğru mevsim
Sevgiden, sevdaya...
Hep güzeldi şiir,
Tebrikler Nazan Hanım...
Oysa bir tebessüm bile yeterdi hüzne…
Tebrikler
Sararırsın...
Ve düşen her yaprak oyuncağı olur rüzgarın...
Toprağa karışırsın...
Niye?
Tebrikler
Ne büyük ağıtlar yaktık...
Düşerken sen, ben, sarı yaprak, oyalı aşk ve ipek mendil...
İçimizde kıyametleri kopardık...
Güzel şiir
Tebrikler
sarı yaprak
çiçekten oyası düşüyor aşkın
sen düşüyorsun
ve ben yarım
TÜM YORUMLAR (22)