Bir Sözün Bedeli Şiiri - Hamit Atay

Bir Sözün Bedeli"

Küçük bir kasabada herkes birbirini tanırdı.
Sokaklar dar, diller uzundu.
Bir gün, mahallenin en sessiz insanı olan
Mustafa, hiç işlemediği bir suçla anılmaya başlandı.
“Söylemişler”di ki, komşusunun parasını çalmış…
Kimse Mustafa’ya sormadı.
Bir tek kişi bile, “Belki değildir” demedi.
Kadınlar çeşme başında,
erkekler kahve köşesinde aynı cümleyi fısıldadı:
> “Yazık, hiç beklemezdim ondan.”
Mustafa günlerce dışarı çıkmadı.
O sessizlik, içindeki fırtınadan daha gürültülüydü.
Bir sabah erkenden evi boşalttı, kimseye bir şey söylemeden gitti.
Aylar sonra, gerçek ortaya çıktı.
O parayı çalan, dedikoduyu ilk yayan kadının oğluymuş meğer.
Kadın utanmıştı ama çok geçti.
Mustafa geri dönmedi.
Bir mektup bırakmıştı caminin kapısına:
> “Ben kimseye kırgın değilim. Ama herkesin dilinde ben yanmışım.
Bilin ki, bir söz bile bazen ateşten daha çok yakar.
Kul hakkı sadece malda değil, dildedir de.”
O günden sonra o kasabada kimse kolay kolay konuşmadı.
Çünkü herkes öğrendi ki,
bir dedikodu bazen bir insanın hayatını bitirir,
ve vebali dilden çok kalbe yazılır.
Hamit Atay gerçek bir hikayeden yazılmıştır