(Yağmur Duâsı)
Bir sırlı nihândır bu, şu yağmurla gelen ses,
Her katresi rahmetle inerken ne mukaddes!
Bir dinle sükût et de, bu cân bestesi enfes;
Yağdır Yüce Mevlâ’m, bize yağmurları yağdır.
Gör, yağmura hasret kuru toprak suyu özler,
İhlâsla duâ eyle; gönül rahmeti gözler,
Her cân süzülen damlayı hasret ile izler;
Yağdır Yüce Mevlâ’m, bize yağmurları yağdır.
Yağmurla uyansın da şu kırlarda çiçekler,
Her gönle umut dolsa, yeşersin de dilekler,
Rahmetle sevinsin de bütün dertli yürekler;
Yağdır Yüce Mevlâ’m, bize yağmurları yağdır.
Rahmetle dirilsin yine toprakta tohumlar,
Kundak gibi sarmış kara toprak, su yudumlar;
İmdâd diye inler, suyu özler kuru kumlar;
Yağdır Yüce Mevlâ’m, bize yağmurları yağdır.
Mef‘ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 16:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!