Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dediğiniz gibi, cansız ve kansız bir şeyde vefa aramak beyhude. Herşeyin torak olmaması gibi. Bence ona bir can koyun ki kanlı ve canlı olsun. Vefasızlığı o zaman gör... Tebrikler. Emin Baydil
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta