Sesimi duyduğunu zannedip bazı zamanlar konuşuyorum kendimle,
Hatta bazen temizinden bi fırçalayayım senin yerine diyorum olmuyor,
Senin kadar güzel yapamam diye midir nedir bilmiyorum?
Sana anlatmak isteyip anlatamadığım şeyler sersem ediyor bünyemi,
Allak bullağım her zaman...
Dünyaya hem daha dik duruşluyum artık,
Hem biraz hevesim kırık...
Bir sıfır yenik başlıyorum her sabaha sensiz biliyorum...
Ama müsterih ol kendime bakıyorum,
Biraz işte,
Olabildiğince,
Sırf ordan bile beni merakta kalma diye,
Üstüm açık uzandığım zamanlarda bekliyorum bir süre,
Senin gibi beni düşünen olacak mı diye,
Yarıştırıyorum sanırım etrafımdaki insanları seninle,
Kimse geçemiyor seni anneciğim...
Bakıyorum da kimsenin umurunda değilim senin gibi...
Artık her sabah bir sıfır yenik başlıyorum güne biliyorum...
Çalışıyorum o bir sıfırlık açığı kapatmak için,
Bir ümit işte,
Olmuyor...
Mine Yılmaz Sevinç
22 Şubat 2025
13:25
Kayıt Tarihi : 26.03.2026 22:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!