Bir Rüya Şiiri - Ahmet Baysal

Kül rengi bir bank da otururken yanımda
Gözleri güzel olan, güldü bana bir anda
Heyecan bastı yine, bir ses geldi solumda
Oysa yanılmışım, bir başkası varmış kolunda

Oldu olan, artık bırak düşünmeyi aklım
Bildim zaten, hissettim, bende kör değilim ya
Ama istesem alır gibiydim, sanki istememişim
Kaybedince fark ettim, görünce rüyalarımda

Mazlum da gelmedik hani, mazlum gidiyoruz
Ne parçalar eskittim, o güzel yollarında
Ne hikmetse anlamadım bir türlü olamıyoruz
Olmadı gitti zaten, boş ver, olsa da olmasa da

Bugünün yarını var hissediyorum canım benim
Denizin engin suyunda küreklerim kırıldı bir sandalda
Çaresiz ce bekliyorum bir haber de gelmez zaten
Ama umut denen şey bırakmıyor yakamı dünyada

Yok be , yok artık o, bırak gönlüm sevmeyi
Oysa ne çok severdim özlemeyi daracık sokaklarda
Gevşettiler ipimi fizâna kadar, saldılar göklere
Süzülen uçurtma gibi hayallerim de kaldı ipin ucunda

Susuyorum artık okurken yazdıklarımı
Gözlerimden yaş da akmaz oldu zaten
Konuşsam da dinleyecek kimsem yok
Yanlzılık içinde kaldım ebediyen

Yalanmış meğersem inan dedikleri
Artık sigaramın ucundaki dumansın
İçime çektiklerim bende kaldı
Sendekiler de rüzgarda dağılsın

Kah bir fırtına gelir kah bir meltem
İnan dumanın kokusu burnuma tüter
Küfür ettim seni benden alan yelden
Yapacak bir şey kalmadı, elbet biter

Artık toprakda oldum, kavuştummu sana
Etrafta ararcasına seni göremiyorum
Bir nebze gölgeni gösterseler bana
Görmeden seni, sensiz ölemiyorum.

Ne af dilerim senden Ne de afet
Mahvet şu gönlümü, sende mahvet
Zaten kırılan kemiklerim oldu şahit
Aşkına bugün sustum , kaldı ahiret.