Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir resim;
bu sonu olmayan yolculukta ve bu yorgunlukta
dermanım olacaktı.
umutsuz olmayacaktı sensizliğe yalan yolculuğum…
Yüreğinize sağlık.
Belkide umuduna umut eklememek için vermemiştir kimbilir ?
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta