Bir Ömürlük Şiiri - Lara Mutlu

Ben seni,
Bir ömrün yetmeyeceğini bile bile
Bir ömürlük seviyorum.

Bazı cümlelerin
sonuna nokta koymaya kıyamıyorum.
Çünkü seninle başlayan hiçbir şeyin
bitmesini istemiyorum.

Ben seni;
Kalbimin en güzel ihtimali olarak değil,
En güzel gerçeği olarak seviyorum.

Ve eğer bir gün bana
“Beni ne kadar seviyorsun?” diye sorarsan,
Sana ölçüsünü söyleyemem.
Çünkü bazı sevgilerin ölçüsü olmaz.

Ben Seni ;
Öyle gelip geçici değil,
Bir hevesin ardına saklanmış hiç değil…
İçime bir kere düştün,
Sonra bütün ömrüme yayıldın.

Seni düşünmek yetiyor bazen
Dünyanın bütün gürültüsünü susturmaya.
Adını anmadan da
Seni anlatıyor kalbim.

Ben seni,
Yanımda olmanın kolaylığıyla değil,
Uzakta olmanın özlemiyle seviyorum.
Aramızda ne kadar yol varsa,
Kalbimde sana o kadar yakınlık var.

Bir gün zaman durur,
Yollar susar, şehirler değişir belki…
Ama ben seni sevmenin
İçimde bıraktığı o güzel duyguyu
hiçbir yere bırakmayacağım.

Ne zaman biter diye düşünmeden,
Ne kadar sürer diye hesaplamadan…
Seni, zamanın ölçemeyeceği
bir yerden seviyorum.

Bir gün yollarımız ayrılır mı bilmem,
Ama kalbimde açtığın yeri
Kimseye kapatmadan seviyorum.
Adını her duyduğumda
İçimde yeniden başlayan
O güzel telaşla seviyorum.

Çünkü ben seni
Bir güne, bir mevsime,
Bir ömre sığdırmak için değil;
Bir ömrün yetmeyeceğini bile bile
Bir ömürlük seviyorum.