Bir Ömür Şiiri - Erkan Karaca 2

Sene dokuz yüz seksen beş, Mayıs'ın yirmi dördü.
Evvel zaman içinde bir erkek doğdu.
Lâkayt kalamadı bu çocuk dünyaya.
Manayı hep bir yerlerde buldu.
Aşkı hep arayıp durdu.

Seneler geçtikçe kitaplar okudu.
En derin huzuru okurken duydu.
Neden varım diye kendince sordu.
Seher idi annesi Vahit idi babası.
İsmi Serkan olan bir kardaşı vardı.
Zorluklarla hep geçiyordu ömrü.

Hastalıklarla büyüdü sağlıklı oldu.
İsmine yakışan bir er gibi durdu.
Çekti dünyada herkesin mihnetini.
İsmi Mahir olan bir yavrusu geldi.
Mahir için dünyanın kahrını çekti.