Bir Ömür Şiiri - Şenol Mersin

Havadaki kuş idim,bilinmeze at sürdüm,
Acısı kederiyle geldi geçti bir ömür,
Fenalığı acıyı kendi kalbimde gördüm,
Şeytanın hilesiyle geldi geçti bir ömür.

Kimden neyi sakladı sırrı neydi gecenin,
Çözümünü aradım,çözümsüz bilmecenin,
Nefsimi hep aldatan dünya denen bahçenin,
Gülüyle dikeniyle geldi geçti bir ömür.

Taşıdım sırtımda hep,bu dünyanın yükünü,
Belki dönsem geriye göremezler yüzümü,
Riyakarca düşürür,hep yerlere sözünü,
Dost bilinen SER’lerle geldi geçti bir ömür.

İki yaka birleşmez yıllardır hep böyleyim,
Doğru yolda yürüdüm eğriyi ne bileyim,
HAK’ın yarattığı küçük bir zerreyim,
Koca dünya içinde geldi geçti bir ömür.

Düzen böyle kurulmuş,gelen geri gidecek,
Haktan ayrı düşenler cehennemi görecek,
Ölümlüyüz hepimiz selamız verilecek,
Bir meşkale içinde geldi geçti bir ömür.

İki omuz üstünde,heran yanı başında,
Bakmaz ölüm meleği genç ihtiyar yaşına,
Şenol vakit geliyor,düş hesap telaşına,
Hayat girdap içinde geldi geçti bir ömür.