Bir Ömre Mukabil
Ey bir ömrüme mukabil olan kadın
Ey gözleri zümrütten oyulma
Yeşili kıskandıran kadın
Sevgim ebedi bestesidir sana
Gözlerin ruhuma süzülen
İnce bir ışıktır bana
Ömür yetmez ki gülüşünü anlatmaya
Bir ömre sığmaz ki bin gündüz
Sen varken kelimeler terbiyeli,
Cümleler sesini alçaltır yanında,
Bir şehir susmayı senden öğrenir,
Kalabalıklar çekilir adım adım arkamdan.
Ben seni anlatırken çoğalmam,
Eksilirim biraz, razıyım buna,
Çünkü bazı kadınlar anlatıldıkça küçülür,
Sen susuldukça büyüyorsun insanda.
Zaman seni görünce duraklar,
Saatler anlamını kaybeder,
Bir ömür harcansa da yetmez belki,
Ama kalp seni bir bakışta kabul eder.
Benim payıma düşen budur işte,
Ne fazla söz ne gösteriş sana,
Sevmek bazen büyük cümleler kurmak değil,
Bir ömür boyu aynı adı fısıldamak aslında.
Halim Yusuf Pilavcı
24.01.2026
Kayıt Tarihi : 24.1.2026 03:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!