Kuzum, yıllarca seviştik de ne oldu,
Avucumuzda ne kaldı, söyle bana?
Palavradan aşka, sevgiye ne oldu,
Hepsi damgalı, bir numaralı yalan.
Ben istemedim temelli ayrılmayı,
Hak etmedim bu acıklı yalnızlığı.
Ben öğrettim sana bele sarılmayı,
Bu muydu sevdanın gerçek karşılığı?
Fena dağıldım, ruhen kendimden geçtim,
Hiç geri dönme, dönersen affedemem.
Sevdiklerimin üstüne yeminler ettim,
Beni tekrar sevsen bile vazgeçemem.
Israr etsen bile açmam sana kapıyı,
Gittiğin şatafatlı yerde sinip kal.
Sebepsiz yere gitmen ne büyük yanılgı,
Mümkün olduğu kadar benden uzak kal.
Seninle görüşmek istemiyorum artık,
Ne yüz yüze olsun, ne de sanal.
Her karşılaşmamızda bir hır çıkardın,
Ben de topladım her defasında nal.
İsterse her gün gözlerim yaşla dolsun,
Geçsin günlerim böyle sessiz ve kayıp.
Canıma tak dedi, artık ne olursa olsun,
Eşimize dostumuza karşı da ayıp.
Senin o gönlünde yaşayacağıma,
Mahkûm bir hayat gibi hepten yasaklı,
Her gece köşe bucak kaçacağıma,
Yaşarım daha iyi, kirli ve pasaklı.
Ne bir haber, ne yolarım bir selam,
Ne de kalsın sana geçmişten bir hatıram.
Bitti artık içimde sana dair ne varsa,
Küllendi yüreğimde son kalan sevdam.
Dönsen de artık eskisi gibi olamam,
Kırılan kalbimi yeniden bağlayamam.
Bir zamanlar sevdiğim o insanı aramam,
Çünkü yalanlarla bir daha yaşayamam.
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 21:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!