Hani, O ilk tanıştığımız Nisan akşamını bilmem hatırlıyormusun?
Sultanahmet’in gizemi içinde kaybolurken çarpışmıştık.
Gözlerinin derinliklerine dalıp gitmiştim, birden yanıp kavrulmuştum.
Bir özür bile dileyemeden kaçmış uzaklaşmıştın benden,
Sonra bir daha görememiştim seni, bende ne üzülmüştüm.
O gece uyku girmemişti gözüme odam dar gelmişti bana.
Aradan çok geçmemişti seni yine görmüştüm sevinmiştim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




yüreğinize sağlık... çok beğendim... tam puan
kaleminiz daim olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta