Bir melek Şiiri - Muhammet İbrahim Ergen

Yaşadım ve şimdi bitti
Yandım ve şimdi bittim
Peki söyle sevdiğim
Neydi senin derdin

Bak şimdi Kaçarim o anılardan
Yaşadım Kitapların arasında
Bir hayalet gibi geçtin hayatimdan
Var aslında bir mermiyle kafama sıkasımda

napiyorsun diye sor Yürüyorum bomboş bi yolda
Sen kon ondan ona ver kalbimi bana
Bitmiş bir pil gibiyim sanki gücüm kalmadı artık
Elimdeki gülde soldu sana ulaşamadan baka kaldik

Yıparandım çok ıslandım o yağmurlu havalarda
Şapkami taktim kulağimda şarkım var
Koş koşabildigin yer atla istediğin kollara tutsunlar seni
Ama ben artık tutamam seni, öldürdün beni yaşamıyorum

Uç hadi benden uzaklara defol git
İstersen gel ama ben yokum işte bitti
Uğraşamam artık garip kız triplerine katlanamam
Eğer gelirsen bulamazsın kimseyi geriye kalir anilar

Günler aylar yillar geçti üzerinden bak unutulmuşsun
Zor oldu aslında seni unutmak ama herkes gibi unutuldun
Kendi yolumu bulurum ben senin gittiğin yol yol değil ki
Aldırmam artık ölsen bile ağlamam Zaman acımasız yapti beni

Yaşanilan anılar geçen zamanlar utandı senin yerine
Ben senin yerinede ağladım geceler boyu haps olmuştum sana
Kirlenmiş ruhun seni taşısın yarı yolda düşüp bayilicaksin
Ben kaldirmiyacam seni yerden çünkü orda ben olamıyacağım

Gördüm seni bak bir başkasının ellerindesin
Üzgünüm ama beni terk eden sensin
başkası için sözünden dönen bir kahpesin
Şimdilerde aklına geldim galiba şimdi gitsin

Asla anlamadin beni asla sevmedin
Peki neden benimle oyun oynar gibi oynadın
Sevdim çok anıları bırakamam onlar bırakmaz beni
Güzel olan herşeyin sonu varmış ki sen güzel bile değildin