Gün ağardı, güneş ıpıl ıpıl saltanatına başladı
biraz arkadaş sohbetiyle süslenmiş
Evle haşır neşir geçti saatler
Gündüz seni düşünmüyorum.
Gecelerimi parsellemişsin ya,
Hava karardıkça ben yavaş yavaş sen oluyorum
Varlığım yokluğunun hücresinde esir...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




paylaşımın için teşekkür ederim. aslında bu şiire 100 puan vermem gerekirdi ama 10 puanla sınırlı kusura bakma :))
harika bir şiir
teşekkürler...
taşkın tohumcu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta