Bir Lokma Umut Şiiri - Mustafa Alp

sabah olur gün doğmadan kalkarım,
ekmek derdi yüreğimi yakarım,
bir lokmaya bin umut bağlarım,
asgariyle döner bizim çarkımız.

çocuk bakar boş tencere başına,
anne düşer pazarın telaşına,
baba gider alnı terli işine,
asgariyle bükülür her belimiz.

kiralar var dağdan ağır sırtımız,
borç defteri dolu hep hayatımız,
ay bitmeden tükenir rahatımız,
asgariyle solur bizim nefesimiz.

marketteyiz etiket el yakıyor,
bir kilo et hayali kan ağlıyor,
çarşı pazar vicdanını saklıyor,
asgariyle donar sıcak elimiz.

çay demledik şekeri sayıyoruz,
ekmek bölüp sabrı paylaşıyoruz,
yokluk denen yola alışıyoruz,
asgariyle yazılır kaderimiz

kimi yolda arabayla geçerken,
kimi yoksul sofrasında beklerken,
adalet mi uyur gece çökerken,
asgariyle sorulur sorularımız.

çocuğuma bir oyuncak alasım,
bir bayramlık giydireyim olasım,
düş kurmaya bile yok hevesim,
asgariyle kısalır düşlerimiz.

iş çok ama karşılığı hep azdır,
bu düzen garibanı hep birazdır,
zengin için hayat hep beyazdır,
asgariyle kararır günlerimiz.

ey vicdanı olan insan dinlesin,
bir de yoksul sofrasına uğrasın,
bu dertleri kendi canı sanasın,
asgariyle doludur sözlerimiz.

isyan değil, adalet isteriz,
insanca bir yaşam bekleriz,
kuru ekmek değil, umut isteriz,
asgariyle biter mi çilemiz?

Mustafa Alp
02/01/2026 03.00