Yaşıyorduk hayatta, her zamanki hâlimizle. Yıldız, yine aynı yıldızdı. Akan su, mütemadiyen akıp gidiyordu. Günler yeknesak, geceler sükût içindeydi. Üzüntülerimiz, her zamanki melalindeydi. Ne bir değişim vardı serencamımızda, ne de yarına dair bir işaret... Ta ki sen gülümseyene kadar.
Umut RüzgarKayıt Tarihi : 16.11.2026 18:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!