Bir Kül Yığını Kaldı Şiiri - Mehmet Cıngır

Mehmet Cıngır
1012

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Bir Kül Yığını Kaldı

Yetiştirirken kırlardaki yaban gülünü,
Yağmur olurum bulutlardan akan.
Sadece yaratandan bekleyerek ödülünü,
Benim,bulutlardan akarken parçalanan.

Sulayabilmek için çöldeki sevgi çiçeğini,
Uçurabilmek için yosundaki ateş böceğini,
Avuçlarına alarak,yanan yüreğini,
Benim,denizin serin sularında kaybolan.

Irmak olur akarım engin denizlere,
Suyum can verir sararmış benizlere.
Hiç durmadan akarken gündüz gece,
Benim,taştan taşa başını vuran.

Farketmedim mum ışığında gülmeyi,
Fakat ihmal etmedim hiç sevmeyi,
Öldürebilmek için cahillik denen devi,
Benim,devin dişleri arasında ufalanan.

En zahmetli iştir bu,vicdanlara eş,
Olsun diye bütün insanlar kardeş,
Kaynasın diye tenceredeki aş,
Benim,tencerenin altında yanan.

Bütün insanlar olsun kardeşim,
Erken kalkarım,güneştir eşim,
Sönmüş gönülleri tutuştururken ateşim,
Benim, alev ateşten tüten duman.

Verebilmek için sana bendeki benleri,
Keşfedebilmek için sendeki senleri,
Çıkarabilmek için denizdeki cevheri,
Benim,dalgalı sularda boğulan.

Geleceğin aydınlık dünyasını kurabilmek için,
Görünmez ateşlerde yandım için için.
Ey taze gönüller! Sevgimi doya doya için
Diye; benim,göğsünden yüreğini çıkarıp uzatan.

Öğretmek için gökyüzünde koşmayı,
Çok arzu ettim yıldızlarda buluşmayı.
Kazımak isterken yüreklere sevişmeyi,
Benim,yüreklerin dışında kalıp horlanan.

Gün,almış başını giderken,
Anılarım sık sık kapımı çalarken,
Ateşe tutup yüreğimi yakarken,
Bir kül yığını kaldı Mehmet Cıngır'dan!

Mehmet Cıngır
Kayıt Tarihi : 2.6.2014 14:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Onur Pehlivanoğlu
    Onur Pehlivanoğlu

    Güzeldi Tebrikler.

  • Perihan Pehlivan
    Perihan Pehlivan

    Gün,almış başını giderken,
    Anılarım sık sık kapımı çalarken,
    Ateşe tutup yüreğimi yakarken,
    Bir kül yığını kaldı Mehmet Cıngır'dan!

    Mehmet Cıngır
    kaleme sağlık hayat hepimize acı tatlı tortular bıraktı.

TÜM YORUMLAR (2)