Ne zaman aynadaki yüze baksam,
bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor;
bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizce
ve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor.
Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimi
araştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığı
sızıyor içime. Saçlarını tanıyorum,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Enfes bir şiir
Yazdığım şiiri okuduğun için teşekkür ederim, belki sizler kadar olmasa da yazmaya çalışıyorum, yeni nesillerin şiir yazma yeteneklerini de beğenerek okuyorum saygılarımla. Ayrıca Tiyatro çalışmalarında başarılar dilerim
Aynalarımız olmasaydı gözlerimizin bir değeri nasıl olurdu acaba?
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta