Bir ışık yeter Şiiri - Tahir Çaça

“Bir Işık”, karanlıkta kalan bir insana yalnız olmadığını hatırlatma düşüncesinden doğdu. Bu şiirde yağmur, bitmeyen özlemi; ışık ise sevilen insanı simgeliyor. Bazen hayatın fırtınaları arasında ışıklar sönebilir, yollar kaybolabilir. Ama insanın içinde küçücük de olsa bir umut kaldığında, yeniden yolunu bulabilir. Sevdiğimiz insanın yanında olamasak bile ona uzaktan bir ışık gibi eşlik etmek, düştüğünde yeniden ayağa kalkmasını istemek de sevginin başka bir hâlidir. Bu şiir, karanlığın içinde yalnız olduğunu düşünen birine söylenen birkaç cümleden ibaret: Kendini yalnızlığa bırakma. Bir ışık yeter... Ben hep oradayım ve seninleyim.