Bir gece Şiiri - Basri Erdoğan

Bir gece olur ya…
Herkes uyur,
şehir susar,
yalnız kalır insan kendi kalbiyle.
İşte o gece,
ben bu hayata uyanamazsam
ve sen bir sabaha daha açarsan gözlerini,
bil ki geride bıraktığım her cümle
son nefesimin fısıltısıdır.
Ben seni
mutluluk için değil,
acıya rağmen sevdim.
Giderken bile içimdeki yangını söndüremedim,
sana bıraktım…
Adımı anınca için sızlasın diye,
hatıram dokununca canın yansın diye.
Bir gece,
yastığına başını koyduğunda
hiç durduk yere boğazın düğümlenirse,
bil ki ben o an yine seni seviyorumdur
ama artık uzaktan…
çok uzaktan.
Ben yokluğumla bile
yüreğinde iz bırakabildiysem,
bu kin değil,
bu hesap değil…
bu sadece
çok sevmenin ağır bedelidir.
Bir gün adım dudaklarına düşerse,
bir “keşke” geçerse içinden,
işte o an
“Bu insan ne yaşadı da böyle sevdi?”
dersen…
bil ki
ben tam da o cümle için
yaşadım seni.