Bir sâf-ı beşer celladına âşık olmuşsa eğer
Kalp gözü kapanır, aklını zayi eder
Cellat idam sehpasında vahşice gülümser
Beşer urganı görmez, celladı suret-i haktan zanneder
Katilinin gözlerine yüzlerce methiye düzer
İlmek boynuna geçince, gülüşünü aşktan zanneder
Cellat bir tekmede sandalyeyi altından iter
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta