Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Bir Eylül masalıydı bizimkisi.
Yapraklar sararıyordu,
ve ben,
dalından düşmeye hazırlanan bir kalp gibi
sana yaslanmıştım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir şiir emeğinize sağlık.
Tesekkur ederim ??????
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta