Bir Eylül daha geçiyor içimizden,
uğultulu rüzgârlar kemiriyor geceyi.
Bir Eylül daha geçti ikimizden;
bilmem, ne zaman bana değer rüzgâr,
gecenin ve gökyüzünün içinden.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Eylül ve hüzün atbaşı gidiyor edebiyatımızda, Herkes eylül deyince hüzünü anımsarken ben hüzün deyince ruhuma ıslak ıslak dokunan eylüle gark olurum.
Şiir çok güzeldi, ömrünüz Haziran tadında olsun şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta