Apartmanlar arasından bakınan o ev
Bir eski fotoğrafı andırmaktaydı
Baktım da buz tutmuş ak saçakları
Çarıklı günleri haykırmaktaydı!
Bildiğiniz o eski evler gibiydi;
Kiremitler kırıktı, kapısı dardı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Çok harika tanımlamışsınız eski evi, hatıralarla bağdaştırarak....yemeğinin kokusu, bacasının dumanı, bebeğinin sesi ile yeniyi de yaşıyor........sıkışmış da olsa apartmanların arasına............kutluyorum yüreğimle ve saygılarımla...........Saniye Sarsılmaz
Çocukluğumu yaşadığım evin portresini mi çizdiniz?tebrikler
Güzel...Akıcı...Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta