Bir Düsün kırığı Şiiri - Erdem Duran

Bir bıçak gibi saplandı kalbime,
bir düş gibi sessizce…
Yorma beni artık,
susup kalıyorum
acının en tehlikelisinde.
Sevdanın en büyük muzipliğinde
yaralı bir kalp gibi bekliyorum.
Kim korur seni şimdi,
kim hisseder içindeki fırtınayı?
Yoğrulmuş bedenin tuzaklarında
kayıp bir hikâye gibiyiz.
İki yabancıyız artık
boş salıncaklı bir parkta.
Rüzgâr savuruyor hatıraları,
sahipsiz kaldırımlarda yürürken
adımlarım yankılanıyor yalnızlığa.
Ve ben…
çiçeksiz bir bahçe gibiyim,
renksiz bir akşamın içinde.
Ama bil ki
kalbimde hâlâ bir kıvılcım var:
Kırılmış umutların küllerinden
yeniden doğacak bir sevda gibi.