Bir Doz Daha Ölüm Şiiri - Rumeysa Haksever

Sen gurbette ağrısız öylece duruyorsun öyle mi?
Ben ellerinsiz kaldığım gün sabahı zor ettim.
Ben, sen de eksildiğimi gördükçe acılar keskinleşti
ucunu ancak sana batırırsam ferahlayabilirim.

Bir yerini sargılasak, hayat yine oradan buradan kanıyor
Kirpiklerine kadar sis bastı şehrimin
İçimde körelen deniz fenerleri var artık
Seni yaşatarak yaşamak, bir doz daha ölüm.

Aşk, bütün afetlere aynı kişide rastlamak demekmiş.
Beklemek, deli gömleğiyle dolaşan bir akşamüstü şimdi
Aşkın bizi umuda götüren bir harita
olduğuna dair yanıldık;
o umutsuzluğu bize getirendi.