Adımı sorsalar, "hatır soran" derdim,
Sessizliğin ortasında "nasılsın?" sesiyim.
Hayatıma kattığım sevdiklerim için,
Ruhumda bitmeden yanan mum gibiyim.
Bu bir sevgi mi ilgi mi bilmem,
Çocuk ruhumdan bir alışkanlık,
Nedense yaşarken kıymet bilinmez.
Sanırlar ki hep orada durur hep aynı...
İyi günde herkes dost, herkes yardır,
Kahkahalarla edilen muhabbetler şendir.
Kara bulutlar gelince kim sana ışık olur,
Kim gölgeye saklanır anlarsın,
Eğer bir gün suskun kalırsam sana,
Merak etmezsem o an nasıl olduğunu,
Kötü gün dostunun durmuştur kalbi,
Sönmüştür o mumun titreyen son alevi.
Kayıt Tarihi : 20.3.2026 23:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!