Oysa herşey bir avuç deniz içindi..
O da yoksa bir damla mavi yeterliydi..
O'nu sevmem için bir sebep de yoktu...
Yüreğim vardı..
Yüreğim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevmek icin sebep aranmaz, yurek olmasi kafi bencede :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta