El aleme gülerdi, kendini kandırırdı,
Hayat ağlattı onu, gülemedi bir daha!
Nerde fukara görse onla alay ederdi,
Şimdi kendisi yoksul, zengin olmaz bir daha!
Edepli insanların şanına laf ederdi,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta