Çığ olur gelirim, durduramazsın
Çözülür dillerim, susturamazsın.
Beni yakıp kendin kurtulamazsın.
Yollarıma çıkıp çağırma beni.
Dağılır giderim, toplayamazsın,
Fukara yağmanın hengamesinde,
Ne kaynar bilinmez tenceresinde.
Suskun çocukları penceresinde
Hayallere firar eder çaresiz.
Ağa sızmış dünya meyhanesinde,
Başımda bir tatlı bela, savsan savılmaz.
Tökezletti gamzeleri, belim doğrulmaz.
Kirpiğinin darbesine surlar dayanmaz,
Dil inkar etse ne çare, gözlerim gammaz.
Kurduğum olmaz hayaller, hayra yorulmaz.
Böğürmeye durduğunda sahte ilahlar,
Taze bedenleri bekler kanlı sunaklar.
Tekerrüre azmettiren var şu tarihi,
Yeni neslin yollarında eski tuzaklar.
Yoksa nasip Hak katından,
Umduğuna eremezsin.
Kavrulsan aşk pınarından
Bir yudum su içemezsin.
Varsa kibir hamurunda,
Bilgeler dökseler kelamlarını,
Mecnunsa dinleyen, dil neye yarar?
Bağlayın deseler ayaklarını,
Gönülse deliren, bağ neye yarar?
Yar derin işlerse dert nakışını,
Seni de yordu mu yükü hasretin?
Anılar yoluna pusu kurdu mu?
Gönül sarayımı yakan gözlerin,
Arada bir benim için doldu mu?
Soldu mu yoksa yüzünde güllerin,
Sıradağlar gibi bela çökünce,
Üzerinde ecel kuşu dönünce,
Bedenini cellat gözler süzünce,
Huseyni şecaat, izzet senindir.
Düştüğün ateşler sarar serince,
Çökmez Hak’tan gayrısına serkeş dizlerim.
Dosta mahrem yaralarım, elden gizlerim.
Banar ömür azığımı dünya zehrine,
Zırhlarımı tövbelerle yamar giyerim.
İtler ürür kervanıma, tınmaz gülerim.
Otur şöyle, her ne varsa beklesin,
Nemli gözlerin vuslatı demlesin.
Bir saniye boşa akıp gitmesin.
Söylenecek sözler, dökülecek dertler var.
Varsın dünya bizden yana dönmesin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!