Otur şöyle, her ne varsa beklesin,
Nemli gözlerin vuslatı demlesin.
Aramızda kalsın kimse bilmesin,
Söylenecek sözler, dökülecek dertler var.
Kurşun gözlerin gözümden sekmesin
Usul usul kaynadı, taştı gönül cezvesi,
İçildi yar elinden acı bir Türk kahvesi.
Silinmedi damakta kaldı buruk lezzeti,
Yakar yıllara inat, dokundukça telvesi.
Başardım öldüren ne varsa bırakmayı;
Uykusuz kalmayı, sigarayı,
gözlerine bakmayı...
Bir tek unutmayı kesmedi gözüm...
Yok bir çözüm.
Bir ecele doğru koyulduk yola,
Kimimiz kanatlı, kimimiz yaya.
Yanında inleyen dilsiz yolcuya,
Bir yudum su ile yoldaş oldun mu?
Bir garip kapında yatarken taşa,
Ey kurban bekleyen amansız sunak!
Ey yakın görünen esrarlı uzak!
Ben aklıma, aklım Hakka emanet.
Islak kirpiklerin ne zorlu tuzak.
Çığ olur gelirim, durduramazsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!