Çökmez haktan gayrısına serkeş dizlerim.
Dosta mahrem yaralarım, elden gizlerim.
Banar ömür azığımı dünya zehrine,
Zırhlarımı tövbelerle yamar giyerim.
Linç edilen insanlığın türbesindeyim.
Otur şöyle, her ne varsa beklesin,
Nemli gözlerin vuslatı demlesin.
Aramızda kalsın kimse bilmesin,
Söylenecek sözler, dökülecek dertler var.
Kurşun gözlerin gözümden sekmesin
Usul usul kaynadı, taştı gönül cezvesi,
İçildi yar elinden acı bir Türk kahvesi.
Silinmedi damakta kaldı buruk lezzeti,
Yakar yıllara inat, dokundukça telvesi.
Başardım öldüren ne varsa bırakmayı;
Uykusuz kalmayı, sigarayı,
gözlerine bakmayı...
Bir tek unutmayı kesmedi gözüm...
Yok bir çözüm.
Fukara yağmanın hengamesinde,
Ne kaynar bilinmez tenceresinde.
Çiçekler ezilir bir put hatrına,
Haram düzeninin cenderesinde.
Ağa sızmış dünya meyhanesinde,
Ey kurban bekleyen amansız sunak!
Ey yakın görünen esrarlı uzak!
Ben aklıma, aklım Hakka emanet.
Islak kirpiklerin ne zorlu tuzak.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!