Kulakların duyamadığı
Yürek avazlarında
Bir garip Adem oğlu
Bir havva kızını
Yüreği ile bağlamıştı yüreğine
Beklenti yoktu
Okyanus rengi sessizlikte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harikasınız..daha ne veresinizki..ruhsel
Keşke bütün sevdalar böyle olsaydı. Teknoloji yürek yangınlarınında tozunu attı. Bu zamanda aşk mı kaldı?
kısa fakat' etrafını cami ağyarını mani ' bir şiir...harika olmuş ...tebrikler saygı ve sevgilerimle...
nefis bir şiir sevgi tadında karsılıksız ve saf..:)
kutlarım :)
okudum yürekten katılıyorum sevgiler
sevgilinin yüreğine yüreği ile bağlanmak...
Daha ne olsun dostum..Yüreğine sağlık Ferit Teksoy
Çok sevdim şiiriniz dost.......harikasın......
Sevgilerimle
Harika İbrahim'cim...
Tek bir cümle ile, Bingül şiir olmuş...
Tebrik-saygı-sevgi ilen...
Nezahat Türkmenoğlu
Bu şiir ile ilgili 19 tane yorum bulunmakta