Pınarlarım çağladı varlığınla,
Kırılmıştı, yeşillendi dallarım yeniden,
Bahar bahar, tomurcuk tomurcuk,
Cennet bahçelerine yaraşır bir güzel
Sunulan bir armağandın, Tanrı’m dan
Kimsenin bilmediklerini bilirdin,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Zümrüt parıltısı olarak nitelendirilen gözlerin sahibi söyleyen tarafından değerbilmezlik duruşunda sezilse de, zümrüt ışıyanlı göz dizeleri dizginleyerek söylemiş söyleyeceğini... Basit gibi görünüyor ama aslında değil. İncitmemenin ayrıntısı var.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta