Yerimde sayıyorum yılları.
Ne yırtık gölgelerden sızan esmer yıldızlar,
Ne parlak tenimde sönmüş kuyruklu yalanlar,
Ne de ayazında gölgelendiğim sahte rüzgarlar,
Yol göstermiyor.
Çember daraldıkça boğazımda,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Kavuşmak şöyle dursun,
Bir hasretten fazla yaklaşamıyorsun.
Şimdi boş şehrin kalabalığında ben,
Kalabalık sen!
Kayboluyorum.
Bir bilsen!
karanlığın orta yerinde karmsarken bütün duygular
menekşe kokusundaki çiğ damlasının ışıltısına mülteci..
lakin ne menekşe bilir ne çiğ ne de koku ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta